Verantwoordelijk

'Je bent verantwoordelijk voor je eigen gevoelens.' Dat zinnetje kwam ik op de een of andere manier nogal eens tegen op momenten dat ik met mezelf in de knoop zat. Ik werd er altijd tamelijk kregel van en soms zelfs echt opstandig. Vanochtend realiseerde ik me ineens waarom. Dat zinnetje vatte ik onbewust altijd op als: het is je eigen schuld dat je voelt wat je voelt. En dan ook nog vaak: je eigen stomme schuld. Dat is niet fijn om te horen als je gevoelens je in de weg zitten. Want gevoelens, ook nare gevoelens, overkomen je vaak gewoon. Maar ja, 'je doet het zelf, hè.' Nou, hele-maal niet! Natuurlijk, die gevoelens komen in jóu op en ze komen ongetwijfeld ergens vandaan maar dat wil niet zeggen dat je er zelf de hand in hebt.

Vanmorgen bedacht ik me ineens dat verantwoordelijkheid in dit verband iets anders betekent, letterlijk zelfs. Het doelt op de manier waarop je met je gevoelens omgaat, hoe je erop antwoordt. Nu kan het nog een hele kunst zijn om een antwoord te geven waar je wat aan hebt, maar daar kun je het nodige in leren. Bijvoorbeeld om ruimte te maken voor wat je bezighoudt en jezelf met enig begrip en mildheid tegemoet te treden. Voortaan hoor ik dat ene zinnetje dus anders: je kunt je eigen antwoord leren geven op wat er in je omgaat. Dat maakt nogal wat uit, nietwaar?

P.S. reacties zijn welkom! Zie formulier hieronder.